Яг үнэндээ 7-р сарын 1 бол тэдгээр иргэд, залуучууд жагсаж цуглах эрх чөлөөгөө тултал эдэлж оргилд нь хүрч дураараа дургин дунд чөмгөөрөө жаргасан өдөр байсан юм

Тэд өөрсдөө бидэн дээр хүрч ирдэг, урилга заллага үйлдэн урьж дууддаг, очвол баясан угтдаг, өөдөөс эгцлэн харж чаддаг, мөрөн дээр гараа зөөлөн тавиад дан зөвийг өгүүлж толгой нь зөвхөн дээш доош хөдөлдөг гайхалтай цаг хугацаа бол сонгуулийн сурталчилгааны арваад хоног байжээ. Тэр нь даанч дөнгөж сая дуусчихлаа.

Улаанбаатарын “хуурай газар"-ыг дур зоргоороо устган байгуулж, тэр нь түгжрэлийг огт бууруулаагүй, дараа нь Улаанбаатарыг тэтгэдэг гол ус руу халдаж Дунд голыг дагуулан, бүр дотор нь, сүүлдээ Туулын эргээс хулгайлсаар барилга, орон сууцуудыг тулгаж бариад үүнийгээ далан, дугуйн замаар тусгаарлаад зогсох нь уу гэтэл "даварсаар даварсаар Дагвын орон дээр" гэгчээр Туул гол дотор, бүр гольдрил дээгүүр нь хэдэн мянган тулгуур зоосон хурдны гүүрэн зам тавихаар дайрч тэртээ тэргүй нарийссаар хэзээ мөдгүй тасрахдаа тулсан "улаан шугам"-ыг давахыг санаархсан тул олон нийт тэсэрлээ. Туул бол Улаанбаатарын амь, түүнд халдах нь Улаанбаатарын аминд халдсан хэрэг.

1945 оны 8-р сарын хорьдоор монголын морьт цэргүүд дахин Цагаан хэрмийг хүрсэн, бүр давсан

... 1905 оны нэгдүгээр сар. Америкийн Нэгдсэн Улсын нийслэл Вашингтон. “Нэйшнл Жеографик” (National Geographic) сэтгүүлийн газар. Ээлжит дугаараа хэвлэлд шилжүүлэхээр бэлтгэж суусаар шөнө дөл хүргэсэн 23 настай редактор Гильберт Гросвенор (Gilbert Grosvenor) бүхэл бүтэн 11 хуудасны материал сох дутаж байгааг сая мэдлээ.

“Байгууллага байхгүй бол асуудал байхгүй”