Тэр замаар нэвтэрч гэртээ ордог арван хэдэн байрны хэдэн зуун айл машинаа хаалтны гадаа үлдээж байр луугаа явган орох болов. Хүмүүс тэргээ тэр хавьд байдаг бүх зогсоолд уралдаж тавиад дүүргэнэ. Хоцорсон тун олон машин замын нэгдүгээр эгнээнд үлдэхээс өөр аргагүй боллоо. Тэгээд үлдээлээ. Олон хоног тавьцгаасан.

Юм хараад сууж байтал нэг зохиол дээр гүрүүшиг* гэсэн од хатгасан үг гараад доор нь, ”* гүрүүшиг-Кружка буюу ачигч гэсэн орос үг” гэсэн байхтай таарав. Энэнээс улбаалаад дээр зурагтаар харсан юм санаанд ороод.

Намар болохоор би бага насаа дурсдаг. Уржнан ангийн охин Чимгээг том давсагтай байсныг нь дурссан. Нодлин төгрөг хорийн талхыг дурссан. Энэ жил яадын билээ...

Би цагаан сарлалаа. Шатна л даа, гэхдээ дараа нь долоо хоногийн турш өдрийн хоолонд мөнгө зарахгүй гэж тайтгарах юм даа (Дүнгэнээд л байж дээ, ажлын хөөрхөн пээч минь).

Намайг цэцэрлэгт байхад байсан 4 багшийг би сайн санадаг. Өөр багш байсан үгүйг мэдэхгүй.