Билл Брайсоны “Шинжлэх ухааны хураангуй түүх буюу бараг бүх юмны тухай товч цэдэг” хэмээх сонирхолтой номыг Баабар, Амарсайхан нарын орчуулгаар НЭПКО хэвлэлийн компани удахгүй хэвлэн гаргана.

Бусад аль ч хэлний нэгэн адил монгол хэлний өргөн хэрэглэгддэг мөнөөх 12-15 мянган үгийн сангийн лавтай 20-30 хувь нь гарал үүслээр нь хөөвөл гадаад гаралтай. Дээр авсан бүх жишээнд өргөн хэрэглэгддэг нэршлийн заримыг авсан болно. Үүнээс цаашлан лавшруулбал маш олон бий. Дээр нь уул ус, газар зүйн гадаад угшилтай нэрсийг тоочвол бүр ч аймаар юм болно. Хүний нэр нэмбэл…? Гаднаас орж ирж буй хараал, этгээд хэллэг? Энэ бүхэн ичээд байх зүйл биш, ерөөсөө хэл бол амьд учраас хоорондоо үгсээ солилцон зээлдэлцэн баяжиж хөгжиж буй хэрэг. Сүүлийн үед орж ирсэн зээлдмэл үгсийг харилхан гадуурхаж, орноос нь хэн нэгний зохиосон монгол гэгдэх үгээр орлуулахыг шаардах тулгах нь нийтэд ойлгомжгүй.

Сегодня Чингисхан пользуется поддержкой правительства и играет важную роль в качестве одного из самых выдающихся национальных героев Китая. Восковая фигура Чингисхана стоит в Национальном историческом музее в Пекине рядом с самыми выдающимися императорами в истории Китая; его хвалят как первого китайца, покорившего Европу и множество книг, фильмов и сериалов освещают его подвиги и достижения, его позитивную роль в объединении монголов и расширении китайских территорий. Как резюмирует Михал Биран, успешное манипулирование китайцами образа Чингисхана является впечатляющим свидетельством замечательной способности китайского национализма превращать национальную трагедию в национальный триумф. ​

Наадам ойртлоо. Нүүдэлчид зуны дэлгэр цагт цуглан найр наадам хийдэг байсан нь их л олон зуун, магадгүй хэдэн мянганаар хэмжигдэх уламжлал биз.

Тамхины хуультай болоод авлаа. Тамхи хортой. Татдаг хүндээ байтугай хажуудахдаа хортой. Бүр илүү хортой гэж байгаа. Тамхи бас аюултай. Тамхинаас болж өч төчнөөн түймэр гарч байсан биз. Тамхи сүйтгэлтэй. 40 жил татахад гайгүй япон жип утаа болгочихдог биз. Энэ мэтчилэн хор холбогдолыг нь жагсаавал Бум Эрдэнэ туульсаас урт болох буйзаа.

Looking at the map, it is clear that the Japanese generals would not have chosen the area around the Khalkha River as their base, which is very inconvenient for the advance. From here to Ulaanbaatar, the waterless, uninhabited and roadless Gobi Desert stretches for nearly a thousand kilometers. The similar, deserted 700 km needs to be covered to the Soviet border. In addition, it was impossible for the Japanese to reach Soviet territory via the Khalkha River and Mongolia, given the difficulty of getting supplies for the poor Japanese army.