Тэр орой аав минь дүү бид гурвыг хэд хоног нойргүй хо­нуулж мөрөөдөлд умбуулах үг хэллээ.

Дарьганга өмнөхөөсөө өөр болжээ. Жижигхэн энэ сум их хөлийн газар болсон нь илт. Нутгийн айлууд хашаа хороо барьдаггүй, гэрийнхээ гадаа аргал, хомоолоо овоолоод хаячихдаг байсан юм. Одоо их л сууриншиж, бас л жишиг хороололтой болж, ижилхэн өнгөөр жигдэрсэн хашаанууд ярайж байх юм.

Гадаадын иргэн харьяатын асуудал эрхлэх газрын дарга Б.Пүрэвдорж саяхан телевизэд ярилцлага өгөхдөө монголчуудыг хажиглана, ад үзнэ гэдгээ олон нийтэд ил тод зарлалаа. Ад үзэхдээ бас хүнд суртал гаргана гэлээ. Тэрээр өөрийнхөө удирддаг байгууллагыг “Монгол Улсын үндсэний аюулгүй байдлыг хангадаг байгууллагын нэг ” гэж тодорхойлж хэлсэн.

Улаанбаатараас олон улсын нислэгээр өмнөд хөршийг зорино гэж бодож байсан чинь орон нут­гийн онгоцонд сууна гэдгийг сон­соод гайхаж хоцров.

Сүхбаатар аймгийн Наран суманд амарч явахдаа нэгэн хүүтэй танилцсан юм. Намайг гадаа нарлаж суутал нэгэн жаахан бор жаал уурга унан дуулангаа тоглох аж. Хүүгийн нэрийг З.Анандсугар гэнэ. Хэвлүүхэн тэр жаал бид хоёр түүний дуулж байсан дууны үгнээс үүдэлтэй яриа өрнүүлсэн юм.

Дэлхийн нэг, хоёрду­гаар дайн гэдэг шиг Мон­гол Улсад дайны хэм­жээнд тооцохоор зүйл бол эх адаггүй олон бая­рууд. Нэг баярын да­рамт­наас нөгөөд шилж­сээр жилийн дөрвөн улир­лыг өнгөрөөдөг улс орон манайхаас өөр хаа­на ч алга. Нэгдүгээр дайн нь хоёр оны заагт тохиох нүсэр их архидалт буюу шинэ жил. Хоёрду­гаар дайн нь цагаан сар.