Манайхны Мардайгаар нь дуудаж заншсан “Эрдэс” хэмээх Ураны үйлдвэр 1988-1995 он хүртэлх хугацаанд ил уурхайн аргаар олборлолт явуулсан бөгөөд 0,118 хувийн агууламжтай, урааны ислийн хүдэр олборлож байжээ. Нийтдээ 600.000 шахам тонн хүдрийг тусгайлан байгуулсан төмөр замаар шууд ЗХУ руу зөөж боловсруулсан байдаг. Чернобылийн осол, социалист системийн задрал зэрэг дэлхий дахины үйл явдлаас болоод Мардайн урааны ил уурхай саатаж, Оросууд орхин гарч явсан. Нэг хэсэгтээ түүнийг хэнч сонирхсонгүй, хүн мал хордсон тухай ямар ч яриа хөөрөө гарсангүй. Харин Монголын ураны ордыг Франц зэрэг өрнөдийн ордууд хамтран ашиглах нь тодорхой болоод ирмэгц гэнэтхэн хайгуулын нутаг дэвсгэрт “мал хордох, ялангуяа үхэр эрт нас барах, илүү толгойтой төл гарах” зэрэг асуудал гарч ирэв. Хачирхалтай нь хүнд ямар ч хоргүй юм уу, Дорнод бүсийнхэнтэй гэрлэхээс хэн ч айхгүй байгаа бөгөөд багачууд нэг л хар толгойтой төрж, хичээл номдоо сайн явж байгаа билээ.

Энэ тогтолцоо нь олон улсын нийгэмлэгүүдтэй тохиролцоонд хүрч “ буруу номтнууд”-тай энх тайванаар зэрэгцэн орших”-ыг зөвшөөрдөгггүй . Тиймээс тэднийг “тэжээх” байнгийн хямрал, гадны дайснуудыг өөрсдөө зохиомлоор үүсгэдэг. Ираны эрх баригчид яагаад ийм олон жил засаглалаа бататган барьж чадахгүй байгаагийн учир шалтгаан энд байж мэднэ.

Энэ жил ФХХК-ийн 80 жилийн түүхт ой тохиож байна. Яруу алдарт, түүхт ойгоо хөдөлмөрийн өндөр амжилтаар угтах нөр ажил ажил хэдийнэ өрнөжээ.

Гадуур юу болж байна гэж үү? Сонсох нь ээ, жанжин ”Сүх”-ийг хүрэлдэж, гишүүн ”Хүрэл”-ийг сүхдэж байгаа юм аа даа.

Ард түмэн эсэргүүцэж байна.

Хөгжил дэвшил гэдэг нь үнэн хэрэгтээ уламжлалаасаа хагацан салах процесс билээ.