Одоохондоо элбэг болохоор нь бид усыг үнэлэхгүй байна. Гэтэл усгүйгээр хүн нэг ч хоног амьдарч чадахгүй. Цөлд цангаад үхэх гэж байгаа хүн аяга усны төлөө алт, мөнгө, юугаа ч хайрлахгүй. Ус гэх энэхүү нандин эрдэнийн бодит үнэ цэнийг монголчууд бид хэзээ, яавал бүрэн ойлгож, түүнийг хайрлан хамгаалж, ариг гамтай хэрэглэх юм бэ? Бүх усаа барж, хатаж үхэхийн даваан дээр л ойлгох гэж үү?

Зээлийн хүү жилийн 20 хувьд хүрсэн улсад ямар ч бизнес хийх утгагүй, зөвхөн далд, хууль бус бизнес л цэцэглэж, авилга хавтгайрдаг. Банкны бүлэглэлд багтаагүй компаниудын санхүүгийн зардал өссөнөөр ажилчидаа цомхотгож, цалин нэмэх боломжгүй учир чадвартай хүний нөөцөө гадагшаа алдаж, иргэд нь ирээдүйдээ итгэлгүй болох нь үндэстний хамгийн том гарз, хохирол юм.

Төр засгийн явуулж буй бодлого, авч буй арга хэмжээ нь хөдөөгийн хоцрогдлыг зогсоож чадахгүй байгаагийн гол шалтгаан юу болох, монголчууд бид яах тухайгаа судалгаа тооцоотой хэлэлцэх шаардлага тулгарлаа.

Эрүүл мэндийн салбарын аль хэсэгт, ямар түвшинд авлига байгаа, авлигын суурь шалтгаан нь юу болох талаар мэдээлэлтэй хэлэлцэх шаардлага эдүгээ монголын нийгэмд үүсээд байгаа юм.

Д.Жаргалсайханы Нийслэлийн газрын алба, газар зохион байгуулалттай холбоотойгоор зохион байгуулсан олон нийтийн нээлттэй хэлэлцүүлэгт уншсан илтгэлийн эх

Польшийн түүх нь ард түмний тэсвэр, тэвчээрийн бодит илрэл. 966 онд Гүн Миешко нэгдсэн Польш улсыг байгуулжээ. Улмаар 1386-1572 онуудад буюу Ягеллоны хаадын үед, одоогийн Польш, Литва, Чех, Унгарын нутаг дээр Европын хүчирхэг улсын нэг болсон. 1569-1795 онуудад байгуулагдсан Польш-Литвийн Commonwealth буюу хамтын нөхөрлөлийн жилүүдийг ардчилал, соёлын хөгжлийн алтан үе гэдэг. Орос, Прусс, Австри гурав Польшийг 1772, 1793, 1795 онуудад дахин дахин хувааж ноёрхсон тул 123 жилийн турш Польш гэж тусгаар улс байсангүй. Польшууд 1918 онд тусгаар тогтнолоо сэргээсэн ба төдөлгүй дэлхийн хоёрдугаар дайн, коммунист үзэл суртлын дарамт зэрэг түүхэн сорилттой тулгарч тэдгээрийг даван туулж чадсан юм.