Гол асуудал бол Төв цэнгэлдэх өөрөө.

Өнгөрсөн Ням гаригт Хан-Уул дүүргийн Цагаан хаалгаар өнгөрөхдөө энэ зургийг дарсан юм. Дөхөж очтол замын ажилчид тойруулаад шуудуу ухаж харагдав. Ингэхдээ сууринаас нь хэсэгхэн эмтэлж дээр үеийн хэдэн улаан тоосгыг нүцгэлчихэж. Бас ч яахав, түүхийн дурсгалд хамаа намаагүй хүрч болохгүйг манайхан эрхбиш мэдэхтэйгээ болж, гэхдээ яаж зүгээр байхав гэж бодоод өнгөрч билээ.

Ингээд сэтгүүлчийг муухай харагдуулсны араас Гарамжавыг “баялаг бүтээгч” нэрээр өмөөрч цайруулах кампани эхэлжээ.

1939, 1945 оны ялалтын ачаар Монгол Улс өнөөгийн хил хязгаараар тусгаар улс болж чадсан учраас энэ баярыг тэмдэглэж чаддаггүй юм аа гэхэд хэн нэгнээр гутаалгаж суух шалтгаан бидэнд байхгүй.

Төрийн ордонд хуралдахыг хүссэн ч зөвшөөрөөгүй тул UB Palace-ийн концертын танхимд Баасан, Бямба гаригт болсон Бүх ард түмний их хуралдайг TV9 телевизээр шууд дамжуулсан төдийгүй Ням гаригт хамгийн хурц илтгэл, яриаг түүвэрлэн давтаж байна.

1979 оны өвөл Ренчингийн Чойном Улаанбаатараас хөдөө найздаа хаягласан захидалдаа,