Артгаа вацгаан шинийн нэгний шөнө дунд гэртээ арайхийн мөлхөж орж ирлээ. Хэдийгээр 50 шахам үрүүнк уусан ч согтсондоо тэгсэн юм биш. Идсэн зуугаад буузаа ч даахаа байчихсан юм биш. Зүгээр туйлдцан байсан юм. Артгаа юунд туйлдав?

Доллар өсөөд байна, ингээд бүх юм будаа гэж сонин зурагт араажуугаар байнга яриад байхаар чинь хүн сэтгэлийн дарамтанд ордог юм байна л даа.

Хүлээс олон янз. Миний амьдралдаа анх харсан хамгийн сүрхий хүлээс бол Дарийн найзын 2 шууг нийлүүлээд чивчиртэл уясан хүлээс байлаа. Дарь ч мөн өөрөө хүлэгдсэн байсан ба тэднийг хувьсгалын эсэргүүчүүд хаднаас шидчихдэг юм. Энэ одоо нэрий нь мэдкүү дээр үеийн нэг хар цагаан кино л доо.

Борооны улирал. Бороо яг л борооны улиралтай улс орнуудых шиг шавшиж байна.

Хүн эрүүл саруул, гоолиг сайхан биетэй байхын тулд тогтмол гүйх ёстой юм. Зун бол шоорттой, өвөл бол бэлтгэлийн өмдтэй гүйнэ.

Тэр муу сэрүүлгийг гурав дөрөв дуугарсных нь дараа шүдээ зууж байгаад арай гэж өндийлөө. Дараа нь “за өнөөдөр л ёстой эрт унты” гэж өөртөө амлангаа таавчигаа чирээд нойл орсон. Жирийн л нэг өглөө... ккк. Гү яах вэ тэгээд нүүр гараа угаагаад өглөөний цай май...