“Түүхэнд орно гэж хөөрч шийдвэр гаргаж байгаа улс төрч л хамгийн их аюул тарьдаг.”

Дээш тэнгэр хол, доош газар хатуу. Сайн нөхөр минь ойр ойрхон санагдаад байсан юм. Утас цохиж, мэнд мэдье, тухтай сууж ярина гэж бодож явлаа. Дашжамцын БАТТУЛГА-ыг хамгийн дотно, итгэлт анд минь гэж эргэлзэхгүй, эхэнд нь нэрлэж явсаар өдий хүрчээ. Хэн ч өөдөөс гайхаж, ямар учиртайг асууж байгаагүй юм. Бүгд л санал нэгдэж, толгой дохидогсон. Ийм хүн хорвоод ховор, маш ховор, миний мэдэхийн бүр ганцхан.

Би цэргийн сургуульд 5 жил сурсан. Одоогийн Украйн улсын Львов хотод. Зөвлөлт холбоот улс гэх их гүрэн мөхөхийн өмнөх жилүүд гэж хэлж болно. Харин энэ өдрүүдэд Америкийн нэгдсэн улсын хамгийн нэр хүндтэй цэргийн сургуульд зочлох завшаан тохиов.

Монголд үүлэн чөлөөний нар шиг боломж ховор тохиодог. Ховор тохиож байсан. Өнөөгийн хүндрэлийг боломж болгож, улс орноо өнгөтэй өөдтэй авч явах, бүтэн нэртэй болгох бүрэн боломж байна. Монголдоо ашигтай, ухаалаг уран бодлого, түүхэн шийдвэр гаргаж хэрэгжүүлэх цаг ирж байна.

2001.12.29. Амар олдох ялалтад бол лидер бараг хэрэггүй. Э.Бат-Үүлийг манайхан амар зүйлд ашиглаж байсныг би мэдэхгүй юм. Эртний грекийн нэгэн сод ухаантан “дайны талбарт буу бариад сумны эсрэг босохоос хаад ноёдын өөдөөс шударга үг хэлэх хэцүү” гэж бичсэн байдаг. Цагаан морин жилийн жавар сөрсөн цуглаануудад иртэй тонгорог шиг Э.Бат-Үүлийг бид хувьсгалын тугнаас өлгөх нь холгүй хэцүү бүхний өөдөөс өмнөө барьж дайрдаг байлаа.