Уламжлал болоод бай­гаа шинэ оны эхний өдрийн нар харах ёслол ноднин бүтэл муутайхан болсон юм. Төмөр замын ”Хангай” хэмээх зөрлөг дээр очсон гадаад дотоо­дын жуулчид тэр өглөө нар мандахыг харж ча­даа­гүй. Шөнө нь цасаар шуураад үүрээр тэнгэр онгойлгүй байсаар бага үд хүргэсэн тул бүрхэг өдөр гонсгор сэтгэгдэлтэй буцацгаасан. Тэгвэл урж­нангийн өглөө хачин сай­хан тунгалаг байлаа.

Ойрын хорин жилийн дотор хүн төрөлхтөн хэд хэдэн гаж юмсаасаа бүр мөсөн ангижрах урьдилсан төлөв гараад байна.

Айл болгон гэртээ зу­рагт­тай. Лав л манай уншигчид зурагтгүй айл биш дэг. Зураг­таар кино байнга гарна. Бид кино үзэх дуртай. Одооны телевиз маш олон хувил­бар­тай бөгөөд сувгуу­дыг солиод байхад эрхбиш аль нэгэнд нь ший янгуу байж л таараа.

Үе үеийнхэн өөрсдийгөө л гэцгээх нь хүний л араншин юм даа. Буруу ч юу байхав.

Улсаа бар болтол хөгжүүлсэн ард түмнүүд өөртөө нэгэн сорви үлдээжээ. Тэр сорви ул мөрөө арилгах гэж төдийлөн хичээдэггүй агаад ерөнхийдөө зөнд нь хаясан мэт санагддаг.

Өмнө минь дэлхийн газрын зураг байна.