Оюу толгойд баяжуу­лах үйлдвэрийн суурь тавин бүтээн босголт эхэл­лээ гэсэн мэдээ тарж байна. Зарим сонины эхний нүүрт гарч байхад зарим газар дурдах тө­дий өнгөрөв.

Сүхбаатарын хөшөөг засч бай­на. (Засна гэдэг мөн зовлонтой утга гаргадаг үг шүү, ярих ч юм биш. Хөшөөг ч яахав ойлгож болно.

Харин тэр цагт монголд юу болсон, монголчууд юугаа амсаж, юугаа үүрнэ хэнд ч хамаагүй болно. Яг л 1928 онд үүссэн шиг тийм нөхцөл байдал. Хоёр том хөрш нь үгсэж, эсвэл хүчний баланс нь алдагдаж, аль нэг нь хүч түрлээ гэхэд цуг хохирох хамсаатангүй болсоор л байна. Энэ нөхцөл байдлыг мэдэрсэн, шууд болон дам эсэргүүцсэн зүтгэлтнүүдэд “ямар нэгэн юм” тохиолдсоор...

Би хэнд ч өргүй,учир нь авсан бүхэн минь хайр. Надад хэн ч өргүй, өгсөн бүхэн минь хайр...Үүрийн Бурхан чихэнд шивэгнэн асуух нь “Чи миний тарнийг яаж мэдсэн бэ” гэнэ.

Хуучин ерөнхийлөгч маань их сандарч байгаа болтой юм аа, зайлуул. Баруун хязгаарын хэдэн өвгөн хөлсөлжээ.

Монголчууд хэзээ ч ийм эрх чөлөөтэй, бас хэзээ ч ийм сэтгэл дундуур байсангүй.